Beige
De Beige is een creatie van de heer Brinks uit Rotterdam. Hij fokte de Beige uit Gouwenaars en madagascarkleurige Papillons. De Beige werd in 1939 aan de standaardcommisie onder voorzitterschap van de heer Schaedtler ter erkenning voorgelegd. Schaedtler was erg onder de indruk van de tere kleur, de fraaie conditie en de prachtige, glanzende pels. Hij wist het ras en zijn genetische formule op de juiste waarde in te schatten en had grote invloed bij de erkenning in de standaard op 1 mei 1940. In de Tweede Wereldoorlog is het ras grotendeels verloren gegaan. De heer Van Swaemen fokte de Beige echter terug uit Luchs en Gouwenaar.
De standaard (NKB uitgave 2007) stelt de volgende eisen aan de Beige:
| Puntenschaal Groep 4. Kleurpatroon/uitmonstering | ||||
| Pos. | Onderdeel | Punten | ||
| 1 | Gewicht | 10 | ||
| 2 | Type, bouw en stelling | 20 | ||
| 3 | Pels en pelsconditie | 20 | ||
| 4 | Kleurpatr./uitmonstering | 15 | ||
| 5 | Dek- en buikkleur | 15 | ||
| 6 | Tussen- en grondkleur | 15 | ||
| 7 | Lichaamsconditie | 5 | ||
| Totaal | 100 | |||
| 1. Gewicht | ||||
| Het gewicht is 2,50 tot 3,50 kg. | ||||
| Puntenschaal voor het gewicht: | ||||
| Gew. (kg) | 2,50 - 2,60 | 2,70 - 2,90 | 3,00 - 3,40 | 3,50 |
| Punten | 8 | 9 | 10 | 9 |
2. Type, bouw en stelling
Het type is geblokt (typegroep D) met weinig hals. De bouw is breed in voor- en achterhand met fraaie afrondingen. De benen zijn stevig en kort. Het ras is middelhoog gesteld. Een juiste stelling toont de aanwezige rasadel. De kop is krachtig ontwikkeld met brede snuit, kaken en wangen. De oren zijn stevig van structuur met lepelvormig afgeronde oortoppen, zijn goed behaard en worden V-vormig gedragen de oorlengte is 10 - 12 cm, ideaal is 11cm. Het geheel in harmonie met het lichaam. Een geringe wamaanzet of halskraagje is slechts toegestaan bij overjarige vrouwelijke dieren.
3. Pels en pelsconditie
De pels is van normale lengte, is dicht ingeplant, heeft een normale hoeveelheid aan onderhaar, is iets fijn van structuur, zacht en glanzend.
7. Lichaamsconditie en verzorging
Het spreekt van zelf, dat op een tentoonstelling of keuring het konijn in de beste conditie moet worden voorgebracht. Het lichaam goed bevleesd, gespierd, met andere woorden zo hard als een bikkel. Slappe, magere of te vette dieren zijn uit den boze. De nagels worden regelmatig evenwijdig met het loopvlak, zonder het “leven” te raken geknipt, ook de duimnagels.
De nagels zijn vrij van mest en mest ballen. De gehele pels als ook de voedzolen en binnen zijde van de oren en de geslachtsdelen moeten schoon zijn. De dieren worden vrij van klitten voor gebracht. Het oog moet helder zijn, tintelend van levenslust. Een dier dat ter keuring wordt aangeboden is goed getraind, zodat de rasadel door een goede stelling wordt getoond.
